Laten we een superkracht bespreken: Als je wakker wordt heb je de kans je dag te bepalen. Beter nog is om al de nacht van tevoren de richting te kiezen voor de volgende dag. Een nieuwe dag, een nieuwe uitdaging. Of misschien een nieuwe gelegenheid om te ont-spannen en te spelen. De richting en breedte van ons perspectief zijn van grote invloed op hoe onze dagen zullen verlopen. Laten we eens bekijken hoe dat zit.

Feit: Sommige perioden en situaties in ons leven zijn waar en uitdagend. Als we in slaap vallen, kijkend naar die hoge bergtoppen in de verte, de pieken omgeven door donkere regenwolken kunnen we vrijwel niet anders dan piek-erend de nacht ingaan en die ondertoon zal onze slaap natuurlijk beïnvloeden. En laten we wel wezen, sommige momenten en omstandigheden zet je niet zomaar uit je hoofd, en dat is begrijpelijk, we zijn mensen en hoeven geen robots te zijn die alles perfect doen. We mogen fouten maken en pijn voelen, dat hoort nou eenmaal bij het leven.
Maar wanneer we in slaap vallen, met het oog op die horizon met de gevreesde berg, zullen we ook weer wakker worden met de blik in diezelfde richting. Gelijk zullen de gevoelens en het gepieker hervatten en de toon voor de dag zetten. Die ene piek de we moeten beklimmen, die uitdaging die we moeten aangaan. Het is nog zo’n lange weg, en de berg is zo hoog. En misschien wel koud en gevaarlijk en vooral eng. Dit leidt tot angst– en misschien zelfs paniekklachten.

Maar waar we ons bewust van mogen zijn, is dat die bergtop en de richting die we opgaan niet (in één keer) overwonnen hóeven worden. We kunnen altijd van richting veranderen, als we voelen dat dit niet bij ons past. Maar bij angst zeg ik, ga die uitdaging aan, maar bekijk hem anders: Je bevindt je al op het pad naar die berg. Kijk eerst eens naar je voeten. Naar de grond onder je. Dit is waar je nu bent, je bent niet op die berg, je bent hier. Hoe kun je deze gelegenheid tot een leuke gelegenheid maken? Moet je rennen naar die berg? Van wie? Misschien is de omgeving wel heel mooi. Je hoeft niet naar die deadline. Als die deadline, dat doel je stress geeft, waarvan je geen energie krijgt, maar die energie van je zuigt, misschien ben je dan wel niet op de juiste plek, of met de juiste uitdaging bezig. Als die stress van de deadline jou enerveert, je in je kracht zet, dan is dat natuurlijk fantastisch. Ga ervoor! Maar is dat niet het geval, misschien zou je dan je richting kunnen heroverwegen. Blijf je in de verkeerde richting bewezen leidt dat uiteindelijk tot een depressie, omdat je niet je hart volgt, en doet wat je leuk vindt.

Veel mensen in deze hedendaagse, westerse maatschappij rennen van hot naar her, voor vrienden, familie, hun werk, zonder ooit daadwerkelijk een moment rust te nemen. Ze rennen zichzelf voorbij.
“Als ik dit punt behaal, dan kan ik rusten.”
Als een marathon sprinten ze naar een finish die er helemaal niet is. Want heb je de ene finish gehaald, dan wacht er verderop nog wel weer een nieuwe marathon. Je bent nooit uitgerend. En marathons zijn niet gemaakt om te sprinten.
Doe je dat wel, in de hoop op een momentje rust en een adempauze, zul je binnen de kortste keren je energie volledig verspild hebben, met een over-spanning of misschien zelfs een burn-out tot gevolg

Een burn-out is een terugslag. Je hebt letterlijk geen energie meer om wat te doen; je bent opgebrand. De tank is leeg, de brandstof is op. Een stap terug doen is dus noodzakelijk, rusten en op adem komen. Maar ditmaal geforceerd, zonder de puf om ook maar ergens van te genieten. Misschien zitten we metaforisch te hyperventileren, zijn we duizelig, misselijk en willen we niets anders dan slapen. Dat willen we niet. Niets van dat willen we. Maar hoe voorkomen we dit?

Geef jezelf de tijd en ruimte om te ontspannen. Bekijk voor het slapen gaan even de groene vallei, niet het donkere dal, maar de groene vallei waar je ook doorheen mag, in plaats van de koude bergen die je misschien te veel druk opleveren. Bekijk misschien ook de bergen, maar als een mooie leuke puzzel, een machtige schoonheid die we kunnen bewonderen. Als dat te veel is, blijf bij de groene vallei, geef hem vorm zoals je wil, geef jezelf de ruimte daar doorheen te wandelen. Moet je morgen veel doen? Werk? Huishouden? Andere taken? En is alles even te veel? Denk dan niet daaraan voor je in slaap valt, maar vertel jezelf, morgen ga ik een dagje ontspannen. Doen wat ik leuk vindt. Vandaag wilde ik gamen, ik heb mezelf toegezegd dat ik dat mocht. Dat ik die ruimte kon krijgen. In plaats daarvan zit ik nu deze blog te schrijven, met de afwas, waar ik al een bijna een week tegenaan hikte, schoon op het aanrecht, en de handdoeken rondtollend in de wasmachine, na een eveneens veel te lange tijd uitstellen.

Als ik naar bed ga met de gedachte: “ik moet nog zo ontzettend veel doen,” slaap ik slecht, omdat dat de toon zet voor mijn dag. Zo zal ik ook wakker worden. Eigenlijk al uitgeput en met tegenzin, voordat ik nog maar uit bed ben. Dan sta ik al 3-0 achter en is de kans groot dat ik de dag niet meer kan omdraaien, en ik die energie meeneem de dag in. Zonde van een mooie gelegenheid om leuke dingen te doen!

Wanneer ik in plaats daarvan mezelf vertel dat ik een dag leuke dingen mag doen, word ik wakker met frisse energie en een blije gemoedstoestand, met enthousiasme en vrolijkheid. De kans is groot dat dat je vanuit die mindset de keuken inkijkt en heel nuchter denkt: “Oh ja, die afwas. Nou, laat ik dat even doen.” De zwaarte eromheen verdwijnt en je krijgt ruimte om te bewegen. Plus, je mag de leuke dingen doen die je jezelf beloofd hebt. Misschien heb je een cheat day, en dat mag ook best een keer. Als het een bewuste keuze is, dan kun je er ook extra van genieten. Ga er dan ook zonder schaamte, schuld of spijt voor. Je mag best eens loslaten. Zeker als het alternatief een van de bovengenoemde situaties is, waar je door overweldigende angst, depressie, burn-out of andere omstandigheden niet de energie en kracht hebt om goed voor jezelf te zorgen, waardoor die ene cheat day zou kunnen omslaan in een cheat week of zelfs maand, omdat je het simpelweg niet op kunt brengen om voor jezelf te zorgen. Zonde!

Dus ga soms een dagje een stukje lopen, ga op een bankje zitten, wees even in je omgeving en geniet van het moment, zonder continu met je doelen of uitdagingen bezig te zijn, als je merkt dat het je te veel energie kost. Weet dat je al op het pad zit en dat de keuze aan jou is: Je houdt je ogen op een misschien wel eindeloos of extreem uitdagend doel, wat je meer stress oplevert dan goed is voor je hoofd, hart, of lichaam, of je blijft spelend, dansend, of anderszins genieten het pad volgen, met je aandacht op je directe omgeving, wetend dat het pad jou zal brengen waar je moet zijn.

Focus je je aandacht op de pieken, zul je piekerend de nacht doorbrengen; verplaats je je aandacht naar het hier en nu, jouw plek van vrede, de vallei, vallen we vredig in slaap. De keuze is aan jou. Verleg je aandacht, creëer jouw realiteit.